آشنایی صدایت را در چای حل میکنم

حنجره ام داغ میشود

بدان سان که سکوت

فنجان که فرود می آید

تنهایی ها همه سیاه میشود

و سیگار من تمام

فنجان که فرود می آید

وجودم لزج میشود از سایه ها

و قلبم آبستن نامردمی ها

فنجان که فرود می آید

نبض تردید را می گیرم

و فشار واژه ه ها را

که لحظه لحظه دارد می افتد

فنجان که فرود می آید

چشمانم در امتداد روشنایی چشمانت لم داده است

و ارباب کلام تو

که عصیان می کند

و

بهانه

تمام میشود