آنوقت به دنبال من که نه

شاید پی واژه ها می دویدی.

آدم شاعر که باشد

روی همه را سفید می کند

بی سایه می شود انگار

مثل التهاب

اینجا واژه زیاد است

شاعری کم داریم فقط

که آدم باشد یا نباشد

که در تنش بوی آوار کولیان باشد یا نباشد

و در استواری چشمانش بی طاقتی

باشد

یا

نباشد

نمی دانم چرا

هنوز اینقدر ساده ام که از

شاعر و

از آدم

می گویم